N° 234 - And the winner is…
Nand & Dries : TO KEEP Gallery - New SCHAAP outfits
Intro
Doorgaans en eigenlijk bijna altijd, ontstaat een nieuwe blog vanuit iets dat recent mijn aandacht trok. Iets dat ik zag gebeuren tijdens een sessie of fitting. Een vraag of opmerking van een klant die bleef hangen. En soms, gelukkig ook, een welgemeend compliment dat me even doet stilstaan bij hoe anders ons dagelijks leven binnen de SCHAAP-context eigenlijk wel is.
U voelt wellicht nu al aan dat deze 234ste blog opnieuw niet zal gaan over warp & weft, noch over het verschil tussen tartans en estate tweeds.
Waar het deze keer wél over zal gaan, is een verzameling van uiteenlopende zaken die de voorbije dagen mijn aandacht op een geheel andere manier (samen)trokken.
Zo was er een uitzending van De Wereld van Sofie op Radio 1, waarin het ging over de vele awards, prijzen en onderscheidingen waarmee mensen en bedrijven vandaag graag uitpakken, maar die achteraf helaas vaak nep, gekocht of simpelweg onterecht blijken te zijn.
Zoals wel vaker was het bruggetje richting onze eigen wereld snel gemaakt. Het deed me nadenken over de overvloed aan “fashion”awards waar ook ons land ondertussen rijk aan is, en vooral over wat dat vandaag nog werkelijk betekent. Voor wie maakt zo’n onderscheiding nu écht een verschil? En is het soms niet gewoon een wat bizarre vorm van zelfverheerlijking en platgetreden marketing?
Met daarnaast ergens in de schaduw - en misschien tegelijk ook als ultieme theatrale verwezenlijking van het hele concept- uiteraard het Eurovisiesongfestival. Maar daar heb ik echt niks over te zeggen.
Enfin, veel door elkaar allemaal. Maar misschien mag dat ook wel eens, tijdens een verwarrende en bij momenten behoorlijk onaangename koude en druilerige week als deze.
Gelukkig lagen de gezellige Merino truien en tweed jasjes nog steeds binnen handbereik.
“The show must go on”
Is een klassiek theatercredo dat zijn oorsprong kent in de 19de-eeuwse circuswereld en vaak wordt toegeschreven aan legendarische circusdirecteurs — waaronder mogelijk zelfs P.T. Barnum. Het werd gebruikt om het publiek gerust te stellen wanneer zich tijdens een voorstelling incidenten of onverwachte situaties voordeden.
Doorheen de jaren groeide de uitspraak uit tot een universeel begrip binnen de entertainmentwereld: wat er ook gebeurt, de voorstelling gaat altijd door.
Dat wist u al, en wellicht heeft u het ook zelf al eens mogen aanschouwen.
Wat voor mij enigszins nieuw was, is het gemak en de creativiteit waarmee onze maatschappij, bedrijven en sommige individuen daar vandaag mee lijken om te springen.
Gelukkig bestaan er ook hilarische uitzonderingen, zoals Maarten Inghels en Vincent Van Meenen, die elkaar ondertussen al negen jaar lang een prijs uitreiken. Ook zij nemen dit bijzonder serieus op — zij het op een compleet andere manier dan vele anderen. Heerlijk verfrissend!
Waar gaat dit eigenlijk naartoe?
Een goede vraag, die evenveel betrekking heeft op deze recente stijgende ‘prijzeninflatie’ — waarbij onderscheidingen blijkbaar even makkelijk aan te kopen zijn als een nieuwe marketingcampagne — als op deze blog zelf.
Om het toch even terug richting onze wereld te trekken, leek het me interessant om één van de weinige awards voor én met mannen onder de loep te nemen: de Best Dressed Man Awards, georganiseerd door het magazine Trends Style.
Of toch niet, bedenk ik me nu net.
Laat ons ook dat maar gewoon laten voor wat het is. Er is reeds genoeg negativiteit in de wereld.
Wat we dan wél interessant vonden op de rode loper van het recente Met Gala?
Wat betreft de vele outfits van de mannen en de beelden die ik zag, kunnen we eigenlijk vrij duidelijk zijn: zwart. Heel veel zwart. Soms wat wit. Soms iets met een glans, uiteraard opnieuw zwart. Daarnaast volume in de blouses en brede broeken die ondertussen wellicht in elke designershop ter wereld hangen en ja, Tom Ford had een zwart velvet jasje aan.
Verrassend? Helaas niet echt.
Inspirerend? Mattig.
Misschien was de make-upstunt van Bad Bunny nog wel het leukste van de avond.
Komt er dan werkelijk niets positiefs meer uit deze blog?
Jawel. Ik was het bijna vergeten.
Deze week luisterde ik opnieuw naar een podcast van twee doorwinterde namen binnen het fashion- en tailoringlandschap: Mr Derek Guy en Peter Zottolo. Ook daar ging het weer alle kanten uit, al zat er toch iets meer structuur in dan in deze blog, vertrekkend vanuit vragen van klanten en luisteraars.
Moet je je anders beginnen kleden wanneer je ouder wordt? Wat denken we van slouchy fits? Hoe kijk je naar waarde en merken? Welke impulsaankopen probeer je liever te vergeten? Online versus offline shoppen. En ook heerlijke basisvragen zoals: als ik slechts één coat en één horloge mocht kiezen, welke zouden dat dan zijn? ….
Bent u er nog?
Meestal zijn zaken uit de hand van Mr Derek echt bijzonder interessant en inspirerend, en volg ik hem met veel plezier. Maar na een vijftiental minuten in deze uitzonderlijk lange aflevering van bijna twee uur, begon er toch iets te knagen.
Misschien was het gewoon niet meteen mijn beste week wanneer je alles overschouwt, maar één woord bleef voortdurend terugkomen: saai.
Er was ooit een periode waarin je écht moest zoeken naar all about #menswear. Naar beelden, artikels, verhalen, evenementen… Vandaag is er precies net zoals bij vele awards en prijzen, een complete explosie en wildgroei aan zogezegde zelfverklaarde alternatieven ontstaan.
Wat daarbij ook opvalt, is hoe de Amerikaanse markt en haar tailors over het algemeen toch een pak conservatiever blijven. Of misschien gaan wij (eerder uitzonderlijk binnen deze tailoring wereld ) net bijzonder creatief om met dat gegeven en hebben we niet altijd een red carpet of andere nodig om er iets 'interessant’ van te maken.
Yes. Toch nog iets positiefs!
Wat eveneens positief was: dat je The Sartorialist - de échte, Mr Scott Schuman - de voorbije week zomaar kon tegenkomen in een Antwerpse koffiebar of in één van die gezellige vintage shops in de Kloosterstraat.
Als je het over legendes hebt die al bijzonder veel gezien hebben en zichzelf niet snel een medaille op de borst zullen spelden, dan is hij er zonder twijfel één van.
Mocht hij u toevallig in zijn vizier hebben gehad en geklikt hebben, dan bent u nu al wereld beroemd.
Volgende keer gaan we samen fietsen.
Of dat hoop ik toch.
Our dear friend Mr David Darby Minns standing shoulder to shoulder with Mr Schuman at the WMBROWN event in 2023.
And the winners are…
Dinsdagavond vond voor de zestiende keer het flagship event van Gentrepreneur plaats in het prachtige wintercircus te Gent, beter bekend als The Awards. Hilarisch in deze context en wellicht puur toeval.
Maar goed, genoeg gelachen.
Bij de laatste drie finalisten voor Student-Ondernemer van 2026 prijkte ook de naam van Nand Haegeman. Mogelijk nog een nobele onbekende voor u, tenzij u van kunst houdt en af en toe grotere evenementen bezoekt. In dat geval is de kans bijzonder groot dat u hem en zijn compagnon de route, Mr Dries De Meutter, ooit letterlijk bent tegengekomen.
Niet hun fysieke présence valt daarbij meteen op, wel hun doordachte en verfijnde, quasi identieke look. Een stijl die wat ik uit verschillende eigen ervaringen kan bevestigen, bijzonder veel mensen aanspreekt om hen ook effectief even aan te spreken. En doorgaans volgt daarna ook een foto.
Geen Scott Schuman-kwaliteit misschien, maar wel meer dan voldoende om hen op korte tijd bijzonder herkenbaar te maken.
U vraagt zich terecht af: herkenbaar waarvoor?
Wel, samen richtten ze een compleet ander type galerij op onder de naam TO KEEP Gallery. Tijdens die eerste opstartfase kwamen ze, geheel onverwacht, ook eens bij ons aankloppen.
Na wat aftasten, ideeën uitwisselen en mogelijkheden bekijken — én dankzij een gedeelde voorliefde voor zowel de stijl als de humor van Gilbert & George, ontstond een eerste, ondertussen bijna iconische look.
Nand & Dries - TO KEEP Gallry - jun 2025 - SCHAAP
Dat het een schot in de roos was, mogen we intussen toch voorzichtig bevestigen.
Zoals dat wel vaker gaat, wordt het gevaarlijk eens je geproefd hebt van de SCHAAP-keuken. Dus kwamen ze ook dit jaar opnieuw langs om er een vervolg aan te breien.
Iets wat, dankzij het succes én het bijzonder bewuste omgaan met het eerste silhouet, absoluut een uitdaging was.
Dit keer gooiden we het mede geïnspireerd door een persoonlijke herontdekking van Kuifje zijn stijl in het zwoele Singapore , over een compleet andere boeg. Al zijn die inspiratiebronnen op zich belangrijk, toch zoeken we steeds naar een eigen interpretatie.
Wat mij persoonlijk misschien nog het meest inspireerde, was dat beide heren, zonder grote middelen maar mét een sterk concept en vooral enorm veel goesting, perfect begrepen dat de manier waarop je jezelf presenteert helemaal niet onbelangrijk is.
Terug naar de show
Dus daar stonden beide heren dinsdagavond, in het even iconische Wintercircus, tussen de lokale spanning, biologische olijven en Gentse netwerkers allerhande. Want het TO KEEP-project is onlosmakelijk verbonden met beide jonge mannen, ook al kon er maar eentje geselecteerd worden.
Ze kozen dan ook zeer bewust om hun nieuwe tenues voor de allereerste keer en plain public daar te lanceren. Spannend!
Ik had ondertussen het privilege om in de prachtige grote zaal deze 21ste-eeuwse séance gade te slaan, met als absolute hoogtepunt de vraag of ze effectief het podium zouden halen en daarnaast uiteraard ook even nieuwsgierig naar hoe de reacties op hun nieuwe look zou zijn.
Iets wat eigenlijk bijzonder leuk is om als bedenker te zien gebeuren in het echte leven, maar wat we zelden zelf van zo dichtbij mogen meemaken.
En dus…
Werden alle kandidaten voorgesteld en bleek het eens meer dat ondernemen vaak draait om een een technische innovatie en het TO KEEP verhaal veel meer is gestoeld op het humane aspect van ondernemen.
Maar Nand verraste opnieuw met zijn charmante persoonlijkheid en uiteraard ook heel andere look en vibe dan de meer tech concurrentie.
Het zou nog wel eens spannend kunnen worden.
Ik viel op mijn beurt de jonge vrouwelijke studenten zittend achter mij lastig, met de vraag op wie zij zouden stemmen, gezien er ook een publieke stemronde was en ik ze last minute toch ook kon overtuigen van het belang van dit soort van ondernemen.
De spanning bouwde zich op, de jury ging zich na een korte maar goed georganiseerde Q&A, terugtrekken om de finalist te bepalen.
En dan, na enig intermezzo en de andere categorie van onderzoeker ondernemer te hebben gehoord, was het eindelijk zo ver.
Enkele juryleden namen plaats op het podium vergezeld van een cheque ter waarde van 5000 €, wat voor elke ondernemer en zeker de jonge opstartende een zeer mooie duw in de rug is.
De winnaar van de 2026 Awards, student ondernemer gaan naar … Nand Haegeman van TO KEEP Gallery ! Ik was duidelijk niet de enige die dit verrassend, maar ook zeer terecht vond.
Nand Haegeman en jury als winnaar van de Student ondernemer 2026 van Gentrepreneur
Nadien kwamen er zelf enkele mensen naar mij die duidelijk lieten uitschijnen hoe cool ze hun looks vonden en dat dit zeker een grote meerwaarde had binnen hun verhaal.
Proficiat Nand & Dries. Heel fijn dat we ook met SCHAAP een bijdrage konden doen aan jullie prille succes.
Heerlijk op alle vlakken en bij deze toch een bijzonder positieve eindnoot voor deze bizarre blog.
Koen
